به گزارش صبح ساباط؛ مراسم گرامی داشت سالروز شهادت شهید مطهری ( ره) و روز استاد بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی یزد با حضور آموزش ابتدایی و علوم تربیتی و همکاری دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی یزد و پایگاه شهید علم الهدی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی یزد برگزار شد.

احمد آبایی مشاور و کارشناس مسائل خانواده در جمعی صمیمی با بیانی رسا، مؤثر و صمیمی به تبیین ابعاد گوناگون زندگی، تربیت، تعلیم، و نقش معلمی پرداخت. سخنانی که در آن طنز، تامل، اشک، امید و حکمت در هم تنیده بود.

ایشان در ابتدای سخن با نگاهی اجتماعی و خانوادگی، به جایگاه زن پرداختند؛ با زبانی طنزآلود اما پرمغز گفتند: «خدا زن را آفرید که هیچ مردی با مرگ طبیعی از دنیا نره!» و ادامه دادند که زن، اگر روی مدار فطرت و معنویت قرار گیرد، می‌تواند مایه‌ آرامش و زیبایی زندگی باشد، نه عذاب علیم. او از زنانی گفت که زندگی را معنا می‌بخشند و از مادرانی که با عشق، فرزندان‌شان را بزرگ می‌کنند، تا آنجا که دختری تنها برای رضایت مادرش، اجرای سرودی را با زبان اشاره اجرا می‌کند تا مادری که از دور آمده، بفهمد، ببیند، لبخند بزند و خوشحال شود.

آبایی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سیاره زمین گفت: «زمین زیباترین سیاره منظومه شمسیه چون روی مداره؛ آرامه چون روی مداره؛ زندگیت زیبا می‌خوای؟ باید روی مدار باشی». ایشان این مفهوم را به زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی تعمیم دادند و تأکید کردند آرامش، نتیجه‌ زندگی روی مدار ارزش‌ها و اصول الهی است.

از زیبایی رنگ‌ها گفتند؛ از بنفش، قرمز، آبی، اما در نهایت تأکید کردند که زیباترین رنگ، رنگ خداست: «صبغة‌الله؛ رنگ خدا رو بزن به زندگیت، به انتخاب‌هات، به کارت». و ادامه دادند: «قربتاً الی‌الله، رنگ خداست. هرکاری کردی، نیتت این باشه، مدال زندگیت میشه».

وی در ادامه، با اشاره به خاطره‌ای از جشن تکلیف دانش‌آموزان، از دقت و عشق معلمی گفتند؛ از مادری که بخاطر فرزندش از ته سالن به جلو آمد، از دختری که برای خوشحال کردن مادرش جلوتر ایستاد و شعر را با زبان اشاره اجرا کرد. داستان‌هایی که قلب را لمس می‌کردند و مخاطب را به تفکر وادار می‌ساختند.

ایشان با استناد به روایات اسلامی، به نقش هدایتگر معلم اشاره کردند: «لَأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلًا وَاحِدًا خَيْرٌ لَكَ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ»؛ یعنی هدایت یک نفر به‌دست تو، از تمام آنچه خورشید بر آن می‌تابد، ارزشمندتر است.

آبائی همچنین به آسیب‌های روزمرگی در شغل معلمی اشاره کردند و هفت تیغ تباهی را برشمردند: تنبیه، تحقیر، توهین، تهدید، ترس، تنفر، تبعیض؛ و در مقابل آن، هفت میم موفقیت را: محبوبی، محترمی، مهمی، مفیدی، مطرحی، می‌تونی، می‌فهمی.

او گفت: «معلم باید یادگیرنده باشد؛ یادگیری برای دانستن، برای به‌کار بستن، برای زیستن و برای با هم زیستن». و تاکید کرد که هیچ معلمی معلم نیست، مگر اینکه اول خودش دانش‌آموز باشد.

در پایان با نگاهی زیبا به زندگی، ازدواج و رشد فردی گفتند: «فصل ازدواج از ۱۶ سالگی آغاز میشه، نه اجبار، نه عجله؛ بلکه واقع‌بینی و آمادگی. زود دیر میشه. ولی دختر و پسر، اگر روی مدار باشند، اگر هدفمند و با نیت قربتاً الی‌الله جلو بروند، زندگی زیبا، آرام و الهی خواهند داشت».

شایان ذکر است؛ سخنان ایشان سرشار از تصویر، عاطفه، تجربه و حکمت بود؛ ترکیبی از تربیت، تعلیم، ایمان، خانواده، و زیبایی‌های انسانی. یادآوری دوباره‌ای بود از اینکه «معلمی، تنها شغل نیست؛ رسالت است».

آبائی در پایان گفت: «معلمی یعنی ساختن انسان؛ و اگر یک نفر به‌واسطه تو هدایت شود، از تمام آنچه خورشید بر آن می‌تابد، باارزش‌تر است».