به گزارش صبح ساباط؛ سحرناز طهماسبی، مجری، گوینده و خبرنگار ۲۲ ساله اهل خرم‌آباد، از چهره‌های جوانی است که با پشتکار و انرژی، مسیر خود را در دنیای رسانه آغاز کرده است؛ او در گفت‌وگو با صبح ساباط درباره نقش نسل تازه دختران در رسانه از تجربه‌ها، انگیزه‌ها و چالش‌های پیش‌رو گفت.

سحرناز طهماسبی با اشاره به علاقه‌اش به اجرا گفت: از دوران دبیرستان عاشق کلام بودم؛ همیشه از شنیدن صداهای قوی و مطمئن در رادیو لذت می‌بردم و با خودم می‌گفتم روزی من هم باید آن‌سوی میکروفن باشم. برایم گویندگی فقط تلفظ درست کلمات نبود، نوعی مسئولیت بود؛ اینکه کلمه را طوری بگویی که شنونده حس کند احترامش را نگه داشته‌ای.

او افزود: وقتی وارد فضای رسانه شدم، تازه فهمیدم چقدر پشت هر واژه تلاش وجود دارد؛ گوینده فقط خبر را نمی‌خواند، باید باورش کند. خبرنگار فقط گزارش نمی‌نویسد، باید در دل مردم باشد؛ رسانه یعنی ارتباط، یعنی فهم متقابل، یعنی رساندن حس و آگاهی در کنار هم بودن.

طهماسبی درباره حضور دختران جوان در عرصه رسانه گفت: ما با رؤیاها و تلاش‌هایمان پا به این مسیر گذاشته‌ایم و حضور ما فقط یک حضور ظاهری نیست؛ ما آمده‌ایم تا نشان دهیم صدای جوان، می‌تواند صادقانه و حرفه‌ای باشد. رسانه زمانی رشد می‌کند که نگاه تازه را بپذیرد و به نسل ما اعتماد کند.

او ادامه داد: در آغاز کار، نگاه‌ها متفاوت بود. بعضی‌ها فکر می‌کردند گویندگی برای یک دختر جوان کار سختی است، اما من باور داشتم که توانایی، محدود به جنسیت یا سن نیست. هرکس اگر خودش را باور کند، می‌تواند تأثیر بگذارد. به نظرم رسانه، جایی است که تفاوت‌ها معنا پیدا می‌کنند و صداهای مختلف کنار هم تصویر جامعه را می‌سازند.

سحرناز طهماسبی در بخشی دیگر از گفت‌وگو به تجربه‌های شخصی‌اش اشاره کرد و گفت: هر بار جلوی میکروفن ایستادن برای من تمرین آرامش است؛ یاد گرفتم که قبل از هر گفتن، باید شنید. مردم از ما صداقت می‌خواهند، نه شعار. وقتی از زندگی واقعی حرف بزنی، مخاطب به تو اعتماد می‌کند. برای همین سعی می‌کنم هر برنامه‌ای که اجرا می‌کنم، رنگی از زندگی مردم داشته باشد.

او با اشاره به دشواری‌ها گفت: سختی‌های این مسیر زیاد است؛ از خستگی و فشار کار تا قضاوت‌هایی که گاهی بی‌رحمانه‌اند. اما در کنار همه‌ی این‌ها، چیزی هست که من را سرپا نگه می‌دارد: عشق به رسانه. من به صدایی که می‌تواند امید بدهد، ایمان دارم.

سحرناز طهماسبی در پایان گفت: من به آینده رسانه باور دارم. دختران زیادی هستند که در راه‌اند؛ با انرژی، با سواد و با احساس مسئولیت. حضور ما، حضور نگاه تازه‌ای است به جهان و به مردم. صدای ما تازه آغاز شده، و مطمئنم روزی می‌رسد که سهم جوان‌ها در روایت حقیقت، پررنگ‌تر از همیشه باشد.