به گزارش صبح ساباط؛ نمایش سیزده به در به نویسندگی کرامت یزدانی، کارگردانی محمدرضا زبرجدی و تهیه‌کنندگی مریم توحیدی‌فر، روایتی از چند انسان است که در خانه‌ای گرفتار شده‌اند و ناتوانی در باز کردن یک در، موقعیتی ساده را به بحرانی جدی تبدیل می‌کند.

زبرجدی، کارگردان این نمایش، درباره ایده و نگاه حاکم بر سیزده به در اظهار کرد: داستان نمایش از موقعیتی مشخص آغاز می‌شود؛ چند نفر در خانه گرفتار شده‌اند و نمی‌توانند در را باز کنند. اگر قرار بود صرفاً با نگاه واقع‌گرایانه به این موقعیت نگاه کنیم، راه‌های زیادی برای باز کردن در وجود داشت، اما نمایش تلاش می‌کند از همین موقعیت ساده، به مفاهیم عمیق‌تری برسد.

کارگردان سیزده به در ادامه داد: در بخشی از نمایش، مسئله بی‌هویتی کلمات مطرح می‌شود؛ واژه‌هایی مانند قفل‌ساز، پلیس، اورژانس و حتی پدر و مادر، به‌تدریج ماهیت اولیه خود را از دست می‌دهند و در بستر زندگی معاصر، به مفاهیمی تبدیل می‌شوند که یک اتفاق کوچک می‌تواند آنها را به یک بحران بزرگ تبدیل کند.

زبرجدی با بیان اینکه انسان معاصر با وجود تمام تلاش‌هایش ممکن است در برابر یک اتفاق کوچک گرفتار بحران شود، گفت: تأکید نمایش این است که گاهی مسئله‌ای که می‌توانست با ساده‌ترین راه‌حل برطرف شود، در اثر پیچیده‌شدن شرایط و نوع مواجهه انسان‌ها، به یک بحران تبدیل می‌شود.

وی افزود: شخصیت‌هایی که در نمایش پشت در ظاهر می‌شوند، هرکدام نماینده بخشی از جامعه هستند؛ آدم‌هایی با طیف‌های مختلف که تلاش می‌کنند به حل مسئله کمک کنند، اما خودشان نیز بخشی از همان فضای پیچیده و خاکستری جامعه معاصرند.

کارگردان نمایش «سیزده به در» درباره هدف گروه از اجرای این اثر بیان کرد: تلاش گروه این بود که نمایشی تمیز، منسجم و شسته‌رفته با یک مفهوم انسانی عمیق ارائه شود و در نهایت، قضاوت درباره میزان موفقیت اثر و برداشت از مفاهیم آن بر عهده مخاطب است.

زبرجدی خاطرنشان کرد: به اعتقاد من، یک اثر زمانی می‌تواند موفق باشد که در بستر خودش امکان برداشت‌ها و تحلیل‌های مختلف را ایجاد کند؛ ممکن است مخاطب در جریان دیدن و شنیدن نمایش، به مفاهیمی برسد که حتی سازنده و کارگردان هنگام خلق اثر به آنها فکر نکرده باشد.

نمایش سیزده به در با بازی امین دلپذیر در نقش امین، لیلا مفیدی در نقش لیلا، سید احمد هاشمی در نقش قفل‌ساز، نیلوفر مظفری در نقش زیبا، محمدحسین پیرای در نقش همسایه و محمدامین زارع در نقش پلیس، تلاش می‌کند از دل یک موقعیت ظاهراً ساده، تصویری از پیچیدگی‌های ارتباطی و روانی انسان امروز ارائه دهد.

سیزده به در؛ قصه یک درِ بسته نیست، قصه انسان‌هایی است که گاهی در ساده‌ترین موقعیت‌های زندگی، راه‌حل‌های ساده را نمی‌بینند.

نمایشی به نویسندگی کرامت یزدانی، کارگردانی محمدرضا زبرجدی و تهیه‌کنندگی مریم توحیدی‌فر که با قرار دادن شخصیت‌ها در یک موقعیت ساده اما بحرانی، به سراغ مفاهیمی چون بی‌هویتی واژه‌ها، بحران ارتباط، پیچیده‌شدن مسائل کوچک و سرگشتگی انسان معاصر می‌رود.

در سیزده به در، یک درِ بسته می‌تواند نمادی از دیوارهایی باشد که انسان امروز میان خود و دیگران، میان مسئله و راه‌حل و حتی میان واژه‌ها و معنای واقعی آنها ساخته است؛ نمایشی که قضاوت نهایی درباره آن را به مخاطب می‌سپارد.