رئیس کمیته تخصصی صرفه‌جویی و مدیریت بهینه مصرف انرژی استان یزد، گفت: صرفه‌جویی آب تنها زمانی ابزاری مؤثر در مدیریت منابع خواهد بود که قابل اندازه‌گیری، راستی‌آزمایی و دارای ارزش اقتصادی باشد.

به گزارش صبح ساباط؛ سید مجتبی حسینی‌پور در دومین نشست کمیته تخصصی صرفه‌جویی و مدیریت بهینه مصرف انرژی استان با تأکید بر ضرورت حرکت از رویکردهای سنتی مدیریت مصرف به سمت ایجاد سازوکارهای اقتصادی برای ارتقای بهره‌وری آب، اظهار کرد: صرفه‌جویی زمانی می‌تواند به یک ابزار مؤثر در مدیریت منابع تبدیل شود که میزان آن قابل اندازه‌گیری، راستی‌آزمایی و در نهایت دارای ارزش اقتصادی باشد.

وی ادامه داد: هدف از بررسی این موضوع در کمیته، صرفاً طراحی یک گواهی جدید نیست، بلکه تلاش می‌شود ظرفیت‌های موجود در حوزه بازار آب، سازوکارهای اندازه‌گیری و راستی‌آزمایی و ابزارهای اقتصادی در کنار یکدیگر قرار گیرند تا صرفه‌جویی واقعی آب به یک ارزش قابل شناسایی و مبادله تبدیل شود.

معاون سازمان مدیریت استان با اشاره به تجربه گواهی‌های صرفه‌جویی برق و گاز اظهار داشت: این گواهی‌ها از استان آغاز و در ادامه در سطح ملی توسعه یافته‌است و ساختارمند شده‌اند و می‌توان از این تجربه در طراحی سازوکار گواهی صرفه‌جویی آب نیز الگوبرداری کرد.

حسینی پور خاطرنشان کرد: با توجه به شرایط منابع آب در استان، هدف این است که ضمن استفاده از ظرفیت‌های موجود، یک مدل اجرایی، قابل اندازه‌گیری و قابل اتکا برای تبدیل صرفه‌جویی واقعی آب به ارزش اقتصادی طراحی شود؛ مدلی که در صورت موفقیت، ظرفیت توسعه و الگوبرداری در سطح ملی را نیز داشته باشد.

کوثر روشنی مدیر بهره‌وری سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان نیز با اشاره به ضرورت ایجاد سازوکارهای اقتصادی برای ارتقای بهره‌وری آب، اظهار کرد: پیش از تعریف گواهی صرفه‌جویی آب، باید برخی مفاهیم و الزامات پایه از جمله تعریف دقیق صرفه‌جویی، نحوه اندازه‌گیری و راستی‌آزمایی آن، تعیین خط مبنا، مشخص شدن مالک صرفه‌جویی و نحوه معامله و انتقال گواهی به‌طور دقیق تعیین شود.

وی افزود: در کنار این موارد، موضوعات دیگری نیز وجود دارد که باید در ادامه بررسی‌های تخصصی مورد توجه قرار گیرد تا سازوکار گواهی صرفه‌جویی از پشتوانه فنی و اجرایی کافی برخوردار باشد.

مدیر بهره‌وری سازمان مدیریت استان تأکید کرد: گواهی صرفه‌جویی آب به دلیل ویژگی‌های خاص منابع و مصارف آب، صرفاً قابل الگوبرداری مستقیم از سایر حوزه‌ها نیست و تعمیم یک مدل واحد به همه بخش‌ها و سپس تسری آن به کل کشور، نیازمند بررسی ملاحظات فنی، اقتصادی، حقوقی و اجرایی متعددی است.

در این نشست دو مسیر مرتبط با توسعه سازوکارهای اقتصادی آب مورد توجه قرار گرفت؛ مسیر نخست، استفاده و توسعه ظرفیت بازار آب متعارف در استان و مسیر دوم، تدوین آیین‌نامه بازار آب نامتعارف در سطح ملی که می‌تواند زمینه‌ساز توسعه ابزارهای جدید در مدیریت و مبادله منابع آب باشد.

همچنین تاکید شد که صرفه‌جویی آب تنها زمانی ابزاری مؤثر در مدیریت منابع خواهد بود که قابل اندازه‌گیری، راستی‌آزمایی و دارای ارزش اقتصادی باشد. در این نشست، ابعاد مختلف طراحی و اجرای گواهی صرفه‌جویی آب، ظرفیت‌های موجود در بازار آب و الزامات فنی و اجرایی این سازوکار مورد بررسی قرار گرفت.