به گزارش صبح ساباط؛ شهید آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای در بخشی از خاطرات خود، روایتی خواندنی از سفر عتبات در زمستان سال ۱۳۳۶ و آخرین دیدار با پدر بزرگوارشان نقل کرده است؛ روایتی که این روزها با عنوان پایان ۶۹ سال فراق مورد توجه قرار گرفته است.

ایشان با اشاره به این سفر می‌گویند: هدف اولیه از حضور در نجف، بررسی حوزه علمیه نبود، اما فضای علمی این شهر چنان برایم جذاب بود که تصمیم گرفتم همان‌جا بمانم. با وجود اصرارهای فراوان و نامه‌هایی که برای پدر نوشتم، ایشان با ادامه اقامتم در نجف موافقت نکردند.

در ادامه این روایت آمده است که پدر، سال‌ها سختی‌های زندگی در نجف را تجربه کرده بود و علاوه بر نگرانی از شرایط معیشتی، علاقه قلبی به فرزندان نیز مانع پذیرش دوری آنان می‌شد.

شهید خامنه‌ای نقل می‌کنند: پدر حتی درباره رفتن ایشان به قم نیز ابتدا مخالفت می‌کرد و با مهربانی می‌گفت؛ شما شب که می‌خوابی، لحاف پس می‌رود، یکی باید بیاید لحاف را رویت بیندازد.

این روایت، تصویری متفاوت از زندگی شخصی رهبر شهید ارائه می‌دهد؛ تصویری از رابطه‌ای سرشار از محبت میان پدر و فرزند که پس از گذشت ۶۹ سال، با تدفین پیکر ایشان در جوار مرقد پدر بزرگوارشان، به پایانی معنوی و ماندگار رسید.