تولیدات گلخانه‌ای به عنوان یکی از بخش‌های مهم کشاورزی و به منظور بهره‌گیری از حداقل منابع آب و منابع دیگر و به دست آوردن درآمد برای تولیدکنندگان سنتی مطرح است.

صبح ساباط _ بهناز عسکری؛ محمدرضا عابدی مدیرروابط عمومی جهاد کشاورزی استان یزد می‌گوید: گفته می‌شود سرزمین یزد را چه کار با کشاورزی. چون آب در این‌جا گوهر کمیابی است که آن را نباید فدای زراعت و باغبانی کرد و یا باور غلطی که می‌گوید؛ چرا آبی که با صرف هزینه های گزاف و طی مسیری طولانی از بلندی‌های کوهرنگ راهی یزد می‌شود؛ باید برای کشاورزی مصرف شود؟

این منطقه و گستره از کشور ایران از دیرباز با کشاورزی آمیختگی جداناپذیر فرهنگی و اجتماعی دارد. کنکاش در نام خانوادگی مردمان این دیار همچون زارع ، فلاح ، کشاورز ، دهقان ، جوکار ، دهقانی زاده، زارع زاده، فلاح زاده و موارد مشابه نشانگر آن است که اکثریت قریب به اتفاق یزدی ها با کشت و زرع و تولید محصولات کشاورزی مأنوس و مرافقتی دیرینه دارند و به عبارتی واضح‌تر کشاورزی در رگ و پوست آن ها جریان دارد. بلنچارد- مدیر سابق فائو میگوید مشکل اشتغال کشورهای در حال توسعه فقط از طریق بخش کشاورزی قابل حل است.

هنگامی که تاریخ اقتصادی کشورهای پیشرفته فعلی مورد مطالعه قرار می گیرد اهمیت بخش کشاورزی بیشتر درک می شود زیرا قبل از این که انقلاب صنعتی به وقوع بپیوندد، انقلاب کشاورزی صورت گرفت و با پیشرفت بخش کشاورزی، همزمان بخش صنعت با استفاده از سرمایه و نیروی کار آزاد شده بخش کشاورزی رشد سریعی را داشت .

وظیفه بخش کشاورزی تامین غذا و امنیت غذایی برای جمعیت روبه رشد می باشد و وظیفه مهم دیگر بخش کشاورزی ایجاد مازاد اقتصادی و سرمایه برای توسعه فعالیت‌های بخش‌های اقتصادی است.

با وجود تمام اخبار کذبی که در خصوص مصرف آب انتقالی کوهرنگ در کشاورزی یزد و تکذیب همیشگی این موضوع از سوی مسئولان اجرایی استان منتشر شده است؛ کاهش ۳۰ میلیون متر مکعبی آب در سه سال گذشته در این بخش بیانگر عملگرایی کشاورزان این خطه کویری در صرفه جویی منابع آبی است. علاوه بر آن همگان می‌دانند آب انتقالی به یزد به هیچ عنوان در بخش کشاورزی و گلخانه‌ها مصرف نمی‌شود. توسعه گلخانه ها و کشت های کم آب خواه با بهره‌مندی از سیستم‌های نوین آبیاری از یک سو و استفاده از آب هایی که قابل شرب نیستند از سوی دیگر، منابع زیادی را عاید استان خشک و کم آب یزد نموده است.

شهرنشینی و زندگی در شرایط خشک و کویری این خطه از سرزمین ایران بدون نگاه به بخش کشاورزی و دامداری و اتکای صرف به صنایع و معادن را می توان به شنا کردن ماهی در یک آبکش طلایی و پر زرق و برق تشبیه کرد.